เอาละ มาอัพรูปเพิ่มแล้วนะคับ ^^
สำหรับการเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก ด้วยสายการบิน Airasia ไปยังประเทศสิงคโปร์ 
และเป็นครั้งแรกสำหรับการไปเป็นตัวแทนประเทศ
เพื่อแข่งคอสเพลย์ในงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดงานหนึ่งในภูมิภาคเอเชีย
 สำหรับภาพที่นำมาให้ดู มีไม่ค่อยมากหรอกนะ เพราะมีแต่รูปวันที่ 2 และ 3 เป็นหลัก
ส่วนวันแรกและวันสุดท้าย เพลียจัด ได้แต่หลับเป็นตาย
เนื่องจากเดินทางทั้งวัน รูปถ่ายเลยไม่ค่อยจะมี 555
 
 
 แปะรูปแรก
 
 
 
นี่เป็นร้านอาหารจีนแห่งหนึ่งที่อารามิว น้องไวซ์ และ แม่ๆ พากันไปตะเวนหารอบๆ โรงแรม IBIS ที่เราพักอยู่
แต่ไม่ได้กินร้านนี้หรอกนะ เพราะไปเจอร้านที่น่านั่งกว่าอยู่ข้างในห้างแทน (แล้วจะลงรูปทำไมฟร้า = = )
 
 
 
 
เย้ ถึงแล้วร้านน่านั่ง อาหารน่าตาน่ากินสุดๆ
เอาล่ะ ลองดูสักทีนึง  
แล้วก็ไม่ผิดหวังคับ เป็นมื้อเที่ยงที่วิเศษจริงๆ
อีกอย่างพนักงานในร้านก็ต้อนรับขับสู้พวกเราเป็นอย่างดีอีกด้วย แฮะๆๆๆ
 
 
 
 
 แม้เวลากินมื้อเที่ยงอารามิวยังเอาพร๊อพมาปั่นด้วย สู้ตายคับ !!!
(ปล. ถ้าไม่ทำด้วยกินด้วยไม่ทันชัวร์ เพราะตอน 1 ทุ่มต้องเดินทางไปที่งานเตรียมซ้อมใหญ่ ยันตอน ตี 1 แหน่ะ)
                                                                           T[]T 
 
 
 
เมนูเครื่องดื่มพิเศษของที่นี่
มะนาวโซดาแก้วใหญ่ใส่เนื้อลูกพรุน ว๊าวว !!!! น่ากินมากมาย แต่หวานไปนิดแฮะ XD
 
 
 
 
 
 ขณะที่ทุกคนฟาดเรียบ แต่อารามิวยังคงทำพร๊อพต่อไป ก่อนที่จะกินหมด แล้วกลับไปปั่นงานที่ห้องต่อ
พยายามมาก
 
 
 
แปะรูปแม่ลูกที่น่าอิจฉาคู่หนึ่ง ยิ้มหวานกันเชียวนะคร๊าบ เอิ๊กก
จริงๆ น่าจะเป็น 1 ในรูปหายากนะ เพราะส่วนใหญ่ทุกคนจะทำหน้าเครียดตลอดเวลา
เนื่องจากกังวลเรื่องชุดที่ไม่เสร็จซักทีอ่านะ แต่พอหลังจากชุดเสร็จแล้ว รอยยิ้มก็ไม่เคยจางหายไปเลยละน้อ
เหมือนหายเหนื่อย คุณแม่คงโล่งอกแทนลูกชายลูกสาวละมั้ง > <
 
 
 
 
ดูซะก่อนแม่ใครเนี่ย ยิ้มหน้าบานมาเชียว 555 งานนี้โชคดีที่ได้คุณแม่คอยช่วยตลอดเลยไม่งั้นตายก่อนขึ้นเวทีชัวร์ 
ปล. แอบโดนคนแถวนี้แซวว่าเป็นเด็กติดแม่ ไม่ยอมโตซะงั้น (ก็แหม เค้ามีแม่อยู่คนเดียวนี่นา > <) 
 
 
 
 
รูปตอนซ้อมย่างเนื้อให้น้องนาโอกิ (ไวซ์) แบบจินตนาการเอาเอง ก้อคงคล้ายๆ กับนักแสดงที่ใช้บูลสกรีนละมั้ง
เอาล่ะไปดูของจริงบนเวทีมั่ง 
 
 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
 
 
บร๊ะเจ้า!!!! เหมือนตอนซ้อมแป๊ะเลยอะ ทั้งองศาและก็ตำแหน่ง ฮาาา แบบว่าลองเอามาเทียบดูเล่นๆ 1 ทีอะนะ
ชอบโคตร
 
 
 
ตอนน้องไวซ์กำลังจะจามเพราะฝุ่นเข้าจมูก  ฮาาา (โดนไวซ์ถีบอย่างบรรจง ด้วยพลังคอสโม)
555555  แซวเล่นน้อ แต่เหมือนจิงๆ นะ 
 
  
 
 
 ดราม่ากันบนเวที เป็นฉากที่น้องไวซ์เอาเฮล์มอารามิวมาดม ก่อนที่จะสลบไปเพราะกลิ่นเหงื่อฮันเตอร์ของแท้
(ภาพตอนสลบติดตามต่อที่บล๊อคน้องไวซ์) ไม่ใช่ละ อย่าไปเชื่อนะคับผู้อ่าน จิงๆ มันจะซึ่งกว่านี้ ถ้าฟัง Eng ออกนะ
 
  
 
 
 นี่เป็นภาพตอนแสดงเสร็จแล้วรอการให้สัมภาษณ์กับเลเยอร์ชื่อดัง
ที่มาเป็นแขกรับเชิญพิเศษและเป็นกรรมการในวันนั้น
ซึ่งหลายคนก้อคงรู้จักกันดีแล้วละ ทั้ง คานาเมะ ไอระ อโลเดียร์ บลาๆๆ
ประทับใจหลายสิ่งหลายอย่างมากๆ เลยคับสำหรับงาน AFA
 
ยิ่งเสียงเชียร์ที่ได้รับจากทุกๆ คนที่อยู่ในงานเป็นอะไรที่สุดยอดมากคับ
ผู้ชมในเวทีระดับประเทศนี่ต่างจากที่เมืองไทยเรามากเลยนะ
แตกต่างยังไงหน่ะเหรอ
คือคนไทยจะดูคอสเพลย์กันอย่างเงียบๆ ไม่กรี๊ดกร๊าดอะไร ถ้าคนแสดงไม่ใช่ดาราไอดอล หรือหล่อเกาหลี
หรือไม่คงเป็นเพราะการแสดงไม่ดี ไม่โดน อย่างว่าละคนไทยไม่ค่อยรักกันนี่นา
ส่วนที่โน่นเค้าเท่าเทียมนะ แม้ว่าคุณจะแสดงแย่ขนาดไหน หรือแสดงดีเป็นที่ถูกใจของแฟนๆ
เสียงเชียร์ให้กำลังใจก็ไม่เคยเงียบหายลงไปเลย
เป็นอะไรที่ดีมากๆเลยนะ อย่างน้อยก็ทำให้เราคิดว่า เราต้องเต็มที่นะเพราะเวทีนี้พวกเขาตั้งใจมาดูการแข่งขัน
และช่วยส่งกำลังใจกันมาซะขนาดนี้ หัวเด็ดตีนขาดก้อต้องพยายามให้ออกมาดีที่สุดแน่นอนคับ  
 
 
 
 
หลังแสดงเสร็จก็มาถ่ายรูปกันซักหน่อย โพสคู่กับมังกรคู่ใจ กอเห็ด และน้องไวซ์ในชุดเกราะใหม่ บาริออส
เป็นรูปเดียวเลยละมั้งนะ ภาพแบบนี้คงไม่มีให้เห็นแล้วละ เพราะมังกรที่เห็นเอากลับมาไม่ได้หง่า
 T^T บายๆ นะ เพื่อนยาก (รายละเอียด ติดตามได้ใน Part 1)
 
 
 
รูปสุดท้ายก่อนจาก
ภาพรวมตอนประกาศผลรางวัล
และรางวัลชนะเลิศก็เป็นของประเทศไทย  THAILAND อย่างเหนือความคาดหมาย
หมดหน้าที่ของข้าพเจ้าและคู่หูที่รัก สำหรับการเดินทางไปสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศไทย
ขอพักผ่อนยาวๆ ซัก 1 ที ก่อนที่จะไปให้สัมภาษณ์รายการเอนิแมกซ์ในวันศุกร์นี้จ้า
 
แล้วเจอกันนะทุกคน บายบี ^_^ 
  
 
เย้.... ในที่สุดทีม Drachen คอสเพลย์ตัวแทนประเทศไทยก็กลับมาถึงบ้านเกิดซักทีคับ
คิดถึงประเทศไทยอย่างแรงอะ
แบบว่าทั้งอากาศที่ไม่หนาวเลย (เตรียมไปหนาว)
หรือแม้แต่อาหารบ้านเค้าที่ไม่ค่อยถูกปากเราซักเท่าไหร่ (หรือเราหาไม่เจอนะ 555)
เอาหน่ะบางอย่างก็กินได้ อย่างในรูปอร่อยมาก หมี่โกเรง
อาหารทุกอย่างที่โน่นก็แสนจะแพง แต่มันก็ได้เยอะนะ เยอะมากด้วย
แบบว่าคนประเทศนี้คงอ้วนตายเลย หุหุหุ 
 
  
    
   โอยเดี๋ยวทุกคนจะคิดว่าไปเพราะอยากกินอาหารสิงค์โปร์อย่างเดียว  
แต่ไม่ได้ไปกินไปเที่ยวหรอกคับ ทุกๆ วันมันช่างโหดร้าย สำหรับชุดที่ต้องอดทนต่อสู้กันจนวินาทีสุดท้าย
ชุดที่จะเป็นหน้าเป็นตาของประเทศชาติ  และเพื่อทุกคน *-*
  
    เห็นน้องไวซ์บอกว่า อารามิวเป็นมนุษย์ตัวผู้คนแรกที่ได้ไป AFA (เอ? จิงป่าวหว่า)
งานนี้จะบอกว่าพร๊อพและการแสดงมันยังไม่สมบูรณ์อย่างแรงคับ
ใครที่ได้ดูคลิปในยูทูปแล้ว คิดว่ามันไม่ดีอย่างโน้น พลาดตรงนี้
ต้องขออภัยด้วยคับ เพราะระยะเวลาในการทำชุดของทีมชาติไทย มีอยู่แค่ 1 เดือนเอง
อีกอย่างไม่ได้ใช้ชุดซ้ำ ก็เลยต้องเริ่มต้นทุกอย่างจาก 0 กันเลยทีเดียว T^T พอดีไม่คิดว่าจะได้ไปอะ
 
   สำหรับเรื่องสต๊าฟ นัทซึ (natsu) เป็นพี่เลี้ยงที่ดูแลทีมไทยคับ เป็นผู้หญิงนิสัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส
แล้วก้อคอยเทคแคร์พวกเราเป็นอย่างดีในทุกๆ เรื่อง  ตลอดระยะเวลาที่อยู่สิงค์โปร์
ขอจัดว่าเป็นสุดยอดคุณพี่เลี้ยงแห่งปีเลยน้อ (นี่ถ้าเราพูดอังกฤษคล่องเหมือนน้องไวซ์คงซี้กันแล้วมั้ง)
 
    อารามิวกับน้องไวซ์(นาโอกิ)<<ชื่อเรียกในวงการต่างประเทศก็มีโอกาสได้ไปสานสัมพันธ์กับเลเยอร์
จากตัวแทนประเทศชาติทีมอื่นๆ ด้วย > < ดูคนที่โน่นเค้าเป็นมิตรมากๆ เลย 
เจอกันทีไรก็ทักทายด้วยตลอด
แต่ที่สนิทที่สุดคงจะเป็น ทีมกาโร่ ของประเทศ อินโดนีเซีย เน้อ แบบว่าเราอยากเจอมากเลย
และพอไปเจอตัวเป็นๆ มันผิดจากที่คิดไปหน่อยอะ นึกว่าคนใส่จะดูหล่อเท่ห์แบบพระเอก
แต่ กลับเป็นหนุ่มแว่น หน้าตี๋ สองคน (ไม่บอกไม่รู้จิงๆนะเนี่ย)  ฮ่าๆๆๆ  
 
     รองลงมาก้อคงเป็นทีม ฟิลิปปินส์ ที่คอส เซโนซาก้า ละมั้ง
ที่ได้คุยบ่อยเพราะเค้าพักอยู่แรมแรมเดียวกับเรา แต่อยู่บนหัวนี่เอง คือ พักอยู่อีกชั้นอะ = = 
ทีมนี้ก้อปั่นชุดกันอย่างหนักไม่ต่างจากเราเลย แฮะๆๆ 
 
    นอกจากนั้นอีกสองทีม คือ มาเลเซีย และเจ้าภาพ สิงค์โปร์
อารามิวมีโอกาสได้คุยน้อยมากเลยอะ T^T อีกอย่าง
ทางมาเลยเซียดันพูดภาษาจีนซะนี่ จบเลย ฮา แต่ดูเค้าเหงาๆ ไม่ค่อยมีเพื่อนนะ
ส่วนทางสิงค์โปร์ไม่ว่างคุยซักที คนที่ได้ไปกับทีมไทยคงจะรู้ว่า
มันไม่ได้หยุดพักเลย แม้แต่วันจะเดินในงานคอสชิวๆ ก้อไม่มี
 
   ในวันงานหลังจากที่แสดงเสร็จ ก้อสลบเหมือดอยู่หลังเวทีคล้ายๆ กับไม่ได้นอนตายมา 5 วัน
อนาถตัวเอง นึกว่าจะไม่รอดแล้วเพราะอยู่ทีมที่ 2  กำลังจะต้องขึ้นแสดงในอีกไม่กี่อึดใจ
 แต่นาทีก่อนขึ้นแสดงมันแบบว่า
เกินพรรณนาคับ มังกรยังไม่ได้ติดปีก ตาไม่ได้เจาะ ขาไม่ได้ติด แต่ที่โหดร้ายที่สุดคือ
กาวร้อนหมด !!!!!! ทั้งๆ ที่เรายังไม่ได้ใส่ชุดเกราะด้วย ว๊ากกก!!!!!!!!!!
นึกในหัวว่าอารามิวขอโทษนะประเทศไทย หรือเราอาจจะไม่ได้ขึ้นแสดงจิงๆ ขอร้องละปาฏิหารย์
วิ่งไปหาเพื่อนๆ ทีมกาโร่ ทีม เซโนซาก้า ใครก้อได้ ขอกาวร้อนหน่อยค้าบบบ T^T
ในที่สุดปาฏิหารย์ก็เกิดขึ้น
 
 
เมื่อ
เทพเจ้ากาวร้อนได้ลงมาจุติลงต่อหน้า อารามิวโคบุ และนาโอกิผู้มืดบอดและพร่ามัจากแรงกดดันมหาศาล
เมื่อเพื่อนต่างชาติคนหนึ่งหยิบมันขึ้นมาจากกระเป๋าของเธอ แม้ว่าผู้ที่ยืมจะเป็นทีมคู่แข่งของเค้าก้อตาม TwT
ขอบคุณมากคับ T[]T ชาตินี้จะไม่ลืมเลย 
 
    ทันทีที่ติดทุกอย่างเสร็จแล้ว ก็ได้เวลาใส่เสื้อเกราะอย่างบ้าคลั่ง ในเวลา 0.20 วิ แล้วขึ้นแสดงทันที 
ไวซ์จ๋า บทเรายังไม่ได้ซ้อมคิวกันแน่นๆ เลยอ่า ......
 
    หลายคนอาจไม่รู้ว่าทำไมอารามิวถึงเปลี่ยนชุดทันจากชุดเกราะอาคันทอร์สุดหนัก
ปยังมังกรที่หนักกว่าให้ทันเวลา ใน 30 วินาที 
 
    คำตอบคือ คุณแม่คับ (ลืมบอกไปว่าแม่ๆ มาด้วย ฮา )
ทั้งคุณแม่อารามิวและแม่น้องไวซ์ ต่างช่วยกระป๋มผู้นี้เปลี่ยนชุดกันหลังเวที
อย่างสุดความสามารถ เกราะอาคันทอร์นี่อารามิวถอดโยนลงข้างล่างอย่างเร็วเหมือนน้ำร้อนลวก 5555
แล้วก็เปลี่ยนเป็นมังกรหินแบล็คกาวิออส ฉบับไมสมประกอบ T-T 
 
แล้วก้อ
 
สู้มานนนนนนนนนนนน Thailand !!!
 
 อยากจะหลับบนเวทีจัง แต่ต้องรอคอมเม้นท์ที่ฟังไม่ค่อยออกจากรรมการก่อน หุๆ พอลงมาจากเวที
ก็โดนน้องไวซ์กระโดดกอด เพราะกรรมการชมอย่างเดียวไม่ติเลย เย้ ๆ ๆ ๆ ดีแล้วละน้อ
 
จากนั้นเราก็หลับเป็นตายเลยอะ
รู้สึกตัวอีกทีก้อตอนที่น้องไวซ์สะกิดให้ หอบสังขารขึ้นไปบนเวที เพื่อรอฟังประกาศผล
 
ตอนประกาศผลรู้สึกตื่นเต้นมากคับ เพราะถ้าฟลุ้คได้ขึ้นมา คงเป็นอะไรที่วิเศษมากสำหรับประเทศไทย
ส่วนกรรมการที่มามอบรางวัลนี่ก็ระดับไอดอลของโลกทั้งนั้นเลย ได้มีโอกาสได้อยู่ใกล้กันซักขนาดนี้
คงไม่ใช่ง่ายๆ 
 
ประกาศผลการแข่งขันสุดยอดคอสเพลย์แห่ง ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้(ละมั้ง)  
ที่ 3 เป็นของเจ้าภาพสิงคโปร์ 
ที่ 2 เป็นของทีมกาโร่ ของประเทศ อินโดนีเซีย
(นี่ถ้าเราพลาดอีกนิดเดียวคงเสร็จทีมนี้แน่ๆ เลย เพราะชุดและการแสดงอลังการมากคับ)
และที่ 1 ผู้ชนะ คือ
     .
     .
     .
ประเทศ ไทย
    
   หา นี่หูเราฝาดไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย ไม่อยากเชื่อประสาทสัมผัส แต่ก็ทำได้แล้วละคับ ทุกคน
เราได้ประกาศให้ทั่วทั้งทวีปได้รับรู้แล้วว่าประเทศไทยของเรา
ครั้งหนึ่งเคยเป็นที่สุดของคอสเพลย์ ซึ่งอาจเป็นครั้งแรกหรือไม่กี่ครั้งที่ เด็กคอสชาวไทยคว้ารางวัลที่ 1 
กลับประเทศได้ 
   มาร่วมชื่นชมกับรางวัลที่เป็นของทุกๆ คนด้วยนะครับ คอสเพลย์ชาวไทย > < 
 
  
 
สุดท้ายนี้ต้องเครดิตกันอย่างแรงละนะ 
 
 เริ่มตั้งแต่
คุณแม่อารามิว ที่สละเวลาอันมีค่าเพื่อมาลำบากอย่างแรงด้วยกันคับ ตั้งแต่ค่าอุปกรณ์
ทำพร๊อพ ตั้ง 2 หมื่นบาท ค่าตั๋วเครื่องบินที่ท่านแม่ต้องจ่ายเอง ค่าอาหารในขณะที่อยู่สิงคโปร์
ค่ารถแท๊กซี่ ค่าน้ำมัน บลาๆๆๆๆ ขอบคุณจากใจคับ รักแม่ที่สุด เยย > <  กอด
 
ขอบคุณพี่ชายและคุณพ่อสุดที่เลิฟ ที่อุตส่าห์ขับรถมาไกลจากโคราชเพื่อมาส่งที่สนามบินค้าบ
 
ขอบคุณเพื่อน assert revenge  ทุกคนเน้อ ไม่มีพวกเจ้าช่วยทีมชาติไทยไม่ชนะหรอกนะ
  
ขอบคุณแม่น้องไวซ์มากคับ ที่มาคอยเชียร์และคอยช่วยเหลือเราทั้งคู่ในหลายๆ เรื่อง จากใจคับ
 
ขอบคุณทุกแรงเชียร์ที่ส่งมาให้กับเรานะคับชาวไทย แม้ว่าอาจจะน้อยหรือมากไม่สำคัญแต่แค่นึกถึง
เพื่อนๆ ทุกคนขึ้นมาก็รู้สึกมีแรงฮึดสู้ขึ้นมาทันทีเลยละคับ
รวมถึง กำลังใจท่านเฟย์ด้วยนะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เขียนถึงจ้า
 
ที่สำคัญสูงสุดเหนือสถาบันใดๆ 
 
   ขอบคุณน้องไวซ์ นาโอกิมากจ้า ที่นำพวกเรามาได้ไกลขนาดนี้ ตั้งแต่เริ่มสมัคร
ไปจนถึงตอนกลับสู่ประเทศอย่างปลอดภัย ไม่มีน้องไวซ์จะอยู่ยังไงละเนี่ย ข้าวก็ซื้อไม่ค่อยเป็น
คุยกับชาวบ้านก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง แม้จะรู้บ้างก็เถอะนะ แต่แม่ๆ พวกเรานี่เป็นใบ้เลย = =  กอด 1 ที
 
ปล. ถึงมังกรที่รัก
Black garvios (พร๊อพชิ้นนี้ยกความดีความชอบให้อาเพียวเลยคับ) ทำอยู่คนเดียว
ยกเว้นส่วนหัวที่ อารามิวช่วยแก้ 
แอบเสียดายที่มันไม่ได้กลับมาประเทศเรานี่สิ ใจร้ายที่สุด เฟร้ย!!!  
เพราะที่สนามบินเค้าบอกให้เพิ่มค่าขนส่งอย่างรุนแรง กว่า 2 หมื่นบาทไทย โดยประมาณ 
อารามิวกับน้องไวซ์จึงยอมตัดใจทิ่งไว้ดีกว่า ไว้กลับไทยค่อยมาคุยกับอาเพียวอีกที อาเพียวกูขอโตด T^T
นัทซึเองก็เสียใจด้วยอย่างแรง เพราะเค้าเห็นใจพวกเราเนื่องจากมันทำยากนะ มันเหนื่อยยากกว่าจะได้มันมา
อารามิวก้อได้แต่บอกว่าไม่เป็นไรจ้า
 
เอาละ ยังไงก้อขอบคุณผู้อ่าน มากๆ น้า ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ได้ขอชาบู 1 ทีคับ
ว้ได้รูปมาเมื่อไหร่จะอัพกันให้ดูแล้วกันจ้า บายๆๆ 
 ติดตามต่อบล๊อคน้องไวซ์น้อ